door Roann Postma



Er is een gebouw

 In een nu verlaten, stille straat

  Er zijn twee deuren

    De ene deur leidt naar waar je niet moet zijn

      Achter de andere deur

        Verzamelen zich mensen

           Slechts een handjevol

              Slechts enkele gelukkigen

                  mogen binnen

                     Enkel op uitnodiging

                        Ze ondergaan gelaten een procedure

                          Om toegang te krijgen

                             Tot wat zich bevindt

                                Achter die andere deur


Achter die andere deur

 Delen de gegadigden iets

   Iets wat zij slechts één keer zullen zien

     Op de manier zoals het die avond te zien is

       Als onderdeel van een geheime club

         Delen zij iets

           Wat ze alleen deze avond met elkaar kunnen delen

             Daarna

               Zullen hun wegen scheiden

                 Soms voorgoed

                   Maar in ieder geval voor die avond


Ze zullen iets beleven

 Waarbij ze allemaal hetzelfde zien

   Maar ze zullen hetgeen dat ze zien allemaal op een andere manier ervaren

     Waardoor het soms voelt alsof ze niet naar hetzelfde hebben zitten kijken

          Na de belevenis

            Vindt er een eeuwenoud ritueel plaats

               Wat er nu eenmaal bij hoort

                  En na dit ritueel

                    Zou het gebouw eigenlijk onmiddellijk verlaten moeten worden

                      Maar deze avond

                        Gebeurt er iets anders


Deze avond

  Blijven ze zitten

    Nog even hangen

      Stil, gelaten, geheimzinnig

        Schuivend op de zitting van een stoel

           En zo pakken ze de tijd stiekem terug

             Die ze normaal zouden hebben

               Ze kletsen en ontmoeten elkaar   

                 Anders dan daarvoor

                   Het moment van vertrek wordt nog even uitgesteld


En daarna

  Gaat het handjevol mensen buiten uiteen

    Niemand anders weet wat ze hebben gezien

       Waar ze vandaan komen

          Waar ze nu naartoe gaan na deze ervaring

            Aan de buitenkant van de deur was niets te zien


De deur

  Waar de mensen deze avond naar binnen gingen

      ging kort na die avond op slot

         zodat de ervaring van die avond

           nog unieker werd

             en sommigen van hen

                wachten

                 wachten

                    tot de deuren weer open gaan



geschreven voor ITS 2020 On Tour, n.a.v. het theaterbezoek op vrijdag 30 oktober | Frascati | Jasper van der Pijl & Bram Walter – Ecce Homo en Charles Pas – Lust for live, repeat and fade

Jasper Hupkens

Jasper Hupkens

Afgestudeerd als dramaturg in 2011 (Universiteit Utrecht). Freelance productieleider en contextprogramma-maker bij Toneelgroep Oostpool.